(Corsicainfurmazione.org, Unità Naziunale, Publié le 4 octobre 2026) Antoine Ciosi est décédé dans la nuit du 3 au 4 octobre 2026, à 94 ans, dans son village de Curzo à Corbara.
Avec lui disparaît une figure majeure de la chanson corse, dont la carrière aura traversé plus de six décennies. Originaire de Sorbo-Ocagnano, il avait commencé son parcours artistique à Paris avant de s’imposer dans le chant corse après son succès au premier festival de la chanson corse organisé à l’Olympia en 1963 avec « Paese spentu ». Au fil d’une œuvre comprenant une quarantaine d’albums selon les différents hommages, il aura porté des thèmes profondément liés à la mémoire insulaire : les villages, l’exil, les départs, les retrouvailles et la transmission. Sa voix reconnaissable et ses qualités de conteur en ont fait un artiste capable de toucher plusieurs générations, jusqu’à ses dernières apparitions sur scène. Son travail s’est également inscrit dans la transmission, notamment à travers Duetti, où plusieurs artistes de générations différentes ont repris son répertoire.
La disparition d’Antoine Ciosi provoque de nombreux hommages en Corse.
Gilles Simeoni, maire de Bastia, salue un « munimentu di u cantu è di a cultura nustrali », tandis que Paulu Santu Parigi évoque un artiste qui considérait le fait de chanter sa langue comme un devoir et qui aura été un ambassadeur de la Corse. Le député Paul-André Colombani souligne pour sa part l’importance d’une voix ayant accompagné pendant plus de soixante ans l’histoire de l’île, avant d’adresser ses pensées à sa famille et à ses proches. Au-delà de ces hommages, tous insistent sur la même idée : avec Antoine Ciosi disparaît l’un des grands interprètes de la chanson corse, mais son répertoire continuera à vivre à travers les enregistrements et les générations d’artistes qui l’ont repris. Antoine Ciosi, une voix majeure de la chanson corse, engagé aux côtés de Sulidarità lors des soirées Natale per i Patriotti, au service de la solidarité et de la cause des prisonniers politiques corses.
A squadra
Les hommages :
PNC : Era sta voce calda, cù a so favella casinchese tremenda, ch’accumpagnava u cantu corsu dipoi guasi settant’anni. Si n’hè andatu pianu pianu à l’eternu Antone Ciosi, cù e so mille canzone. Quale hè ch’ùn l’hà cantate ste maraviglie ch’anu viculatu a vita, l’anima è a storia d’un populu di pastori, ch’anu cunsulatu e generazioni di l’esiliu ? A ci dicenu u sale di e so parolle è a forza di i so canti, Antone Ciosi firmerà in a memoria cullettiva un pilastru maestru in l’opera di u Riacquistu. Da « Chì fà » à « « Casa Antica », da « Traculinu » à « U ritrattu » sin’à « le Prisonnier » è à unepoche composte in francese, pare difficiule di sceglie, à mez’à tant’opere magnifiche ch’anu cummossu i corsi. S’ellu vene ricunnisciutu per sta strada longa è à spessu bell’indiata in u bullore di e mosse di u Settanta, à noi altri, oghje, ci rigala una lascita propiu ricca è dinò u soffiu putente di l’alma soia. Eri in Corti, u cungressu di U PNC è Avanzemu hà resu un’omagiu sulenne publicu è pietosu à Antone. À l’altru mondu, oramai l’aspetta l’eternità ; ch’ellu ci possa truvà, in l’auturnu chì pienghje è l’accumpagna, l’amore di u so paese, l’affettu d’un populu è un santu riposu. Avvedeci o Antò, à tè a Corsica regina.
Gilles Simeoni, Maire de Bastia· U Tragulinu · Antoine Ciosi · Si n’hè’andatu Antoine Ciosi, munimentu di u cantu è di a cultura nustrali. Firmaranu per sempre inde i nostri cori e rime di e so canzone è puesie, sculpite da a so voce senza paru. Prisintemu à tutti i soii e nostre cundiglianze afflitte.
Senatore Paulu Santu Parigi · Sì n’hè andatu à l’eternu, ver di u paradisu di i cantadori Corsi. Antoine Ciosi era u maestru, era quellu chì hà criutu chì cantà a so lingua era un duvere. Appassiunatu, hè statu longu a so vita d’artistu, l’imbasciadore di a nostra Cursichella. Ch’ellu riposi in a santa pace di Diu.
Paul-André Colombani, député de la Corse · Une voix immense de la Corse s’est éteinte cette nuit, à l’âge de 94 ans. Pendant plus de soixante ans, Antoine Ciosi aura chanté notre île, ses villages, sa mémoire et son peuple. Une voix et des chansons qui auront traversé les générations et marqué profondément notre patrimoine. La Corse perd l’un de ses plus grands interprètes. Ses chansons, elles, continueront de vivre et de nous accompagner. Toutes nos pensées vont à sa famille et à ses proches dans ce moment de douleur. Ch’ellu riposi in pace.
Josepha Giacometti Piredda · « Hè un populu maggiore, fattu di vechji è zitelli, chì marchja senza timore è senza circà sfragellu (…) Più di trè mille bandere schiaffitteghjanu in lu ventu… » Una sera,eru zitella, in vittura di Babbu è Mamma aghju intesu risunà ste parolle,ùn m’arricordu d’induve no veniamu, nemmancu induve andavamu,mà à sò chì ghjè cusì ch’in mè s’hè stampata pè a prima volta a voce d’Antone Ciosi, in a sò voce si sintia u fiatu di ste millaie di ghjente, in a sò voce si sintia schiaffittà e bandere, in a sò voce si sintia u populu marchjà, In a sò voce,in i tutti i sò canti sentiamu a nostra anima trimà, À ringrazià vi, Ripusate in Santa Pace
Fà Populu Inseme · Si n’hè andatu à l’eternu Antoine Ciosi. Artistu maiò di a canzona corsa, cù a so voce è e so canzone, Antoine Ciosi hà accumpagnatu parechje generazione di Corsi è hà cantatu a nostra terra, u nostru populu, i so dulori è e so speranze. A so voce cusì particulare fermerà per sempre liata à a Corsica è à u so patrimoniu culturale. Grazie tamante ! Fà Populu Inseme manda e so parte e più sincere à a so famiglia, à i so cari è à tutti quelli chì anu spartutu a so strada. Ch’ellu riposi in Pace !
Jean-Christophe Angelini · Antoine Ciosi a accompagné nos vies. Nous avons tous un souvenir lié à l’une de ses chansons. Il a chanté notre terre et notre façon d’être au monde avec sa voix inimitable. Il était le plus grand de sa génération. Depuis les années 60, des places de village aux cabarets, et jusqu’aux grandes salles parisiennes, il représentait, au-delà de la chanson corse, quelque chose de notre âme. Aux siens je veux adresser mes sincères condoléances. Ch’ellu riposi in Santa pace.
A Manca · Dolu : s’hè spentu Antone Ciosi A Manca adirrizza un’ salutu rispittuosu à a mimoria d’Antone Ciosi sparitu sta notte à l’età di 94 anni. Figura maestra di u cantu pupulare pà tutte e generazione, riprisenta in a cultura corsa oghjinca stu pre riacquistu di talentu capace d’adattà si à tutte e scene, ancu e più muderne. Omu di cunvinzione, ùn s’hè mai scurdatu di e so origine paisane di travagliadore. Hà cantatu i guai è i malanni di e nostre famiglie, di i nostri paesi cù forza è sincerità, cum’è i dulori sminticati di a Corsica in tempu di a tarribule Guerra di u 14. Prisintemu à i soi e nostre parte afflitte Ch’ellu riposi in pace
Partitu Femu a Corsica · Si n’hè andatu à l’eternu Antoine Ciosi. Figura maiò di a canzona corsa, cù a so voce unica è e so canzone, hà accumpagnatu parechje generazione di Corsi. Hà cantatu a nostra terra è u nostru populu, e so gioie è i so dulori, e so lotte è e so speranze. A so voce è e so canzone fermeranu per sempre in a memoria cullettiva è in u patrimoniu culturale di a Corsica. Femu a Corsica manda e so parte e più sincere à a so famiglia, à i so cari è à tutti quelli chì anu spartutu a so vita è a so strada. Ch’ellu riposi in pace.
Voce Naziunale · « Ùn piglià dolu, u to figliolu cù l’anghjuli stà bè. È ciò ch’o vogliu, u mio custodiu a sà prima cà mè. Quì l’aria fine cum’è puntine cosge senza piantà, Ore tranquille, à mille à mille, senza calamità. À l’altru mondu, canta un culombu è paura ùn hà, Per cacciadore ci hè u Signore, O Mà ùn ti ne fà ! » Salutemu u tercanu di a canzona corsa è u militante culturale. Hè statu un di quelli chì anu purtatu u Riacquistu. L’omu hè partutu ma a so voce, ella, hè eterna. Cunduglienze afflite à i soi.
Ghjuventù Indipendentista · Oghje, a Corsica perde una di e so più belle voce. Mentre decennii, Antoine Ciosi hà cantatu è, soprattuttu, contattu a nostra terra, a so memoria, e so gioie è e so pene. A so voce hà accumpagnatu generazione sane è fermerà arradicata à a memoria di u nostru Populu. À a so famiglia, à l’amichi è à tutti quelli chì sò tocchi da stu dolu, mandemu e nostre cundulianze afflitte. Ch’ellu ripusessi in santa pace
Gruppu L’arcusgi · Munumentu, narratore tercanu, puntellu di u cantu Corsu…mancanu e parolle per dì quale ellu era è ciò ch’ellu riprisentava cum’è cantore di a Corsica cù a so voce è i so canti chì ci anu nanatu durante anni è anni… Oghje hà raghjuntu per l’eternu sta donna chì falava per u chjassu è a Corsica sana hè urfanella. Sincere cunduglianze afflitte à tutt’a so famiglia è ch’ellu riposi in santa pace nant’a so terra tant’amata.
Diana di l’alba · Si n’hè andatu à l’eternu u grande Antoine Ciosi. Fù un fanale di a nostra cultura è di a nostra lingua in i tempi chì tuttu si perdia. A so voce prufonda nata, in core di a Casinca, ci parlava cù l’amore d’un babbu o d’un babbone. U so sguardu era un invitu à a Pace. U so visu à rivigliuli cum’è a terra sulcata era una radica soda chì addunia un populu sanu. A so gesta un ponte trà eri, oghje è dumane. O Antò, fermerai una stantara di l’anima corsa per i Corsi di dumane è di què ti ne ringraziemu. Ch’è tù possi ripusà in Pace in senu di a nostra Terra ch’è t’ai unuratu senza sustà mentre i to sessant’anni di carriera.
LIGUE DES DROITS DE L’HOMME Section de Corse « Antoine Ciosi nous a quittés. Il fut un acteur contemporain essentiel dans la transmission entre générations de la chanson traditionnelle corse et de la langue corse. Il fut aussi un artiste ambassadeur de la culture corse. Il nous revient aujourd’hui de transmettre sa mémoire afin qu’il demeure un repère pour les générations à venir. À ses proches, la ligue des droits de l’Homme présente ses plus sincères condoléances. »
Nazione · « À l’altru mondu, canta un culombu è paura ùn hà… » À Antoine Ciosi, puntellu maiò di a nostra cultura. Ch’ellu Riposa In Santa Pace !
Aiutu Paisanu · ANTOINE CIOSI IN MEMORIA. S’hè spenta a voce di u tercanu di a canzona corsa ma ferma vivu u ricordu di un omu chì s’hè impegnatu, dapoi a leva di u settanta, à aiutà i prigiuneri pulitichi. Da a serata in Parigi, in Chaillot, in u 1976, pè sustene i prigiuneri dopu l’affare d’Aleria, à e serate Natale per i patriotti, Antoine Ciosi era sempre quì quandu omu un chjamava. Ch’ellu sia in locu d’eternu riposu.
Antoine Ciosi a été le partenaire de l’Associu Sulidarità lors de soirées de soutien aux prisonniers politiques pendant des années.
Extrait du concert en soutien sur ce lien : https://dai.ly/x4a8zld




Revue de presse
(Corse Matin) (Alta Frequenza) (France3Corse) (Alta Frequenza) (RCFM) (Corse Net Infos)


